شمسيّهء منطق رقم تحرير پذيرفت . » « 1 » ليكن در فهارس كتب خطّى نسخه‌اى از اين شرح يافت نشد . گويا يك‌بار در حاشيهء ميزان الانتظام به سال 1327 ق در استانبول چاپ شده است . « 2 » 4 . شرح حكمة العين : در خلاصة التّواريخ و خلد برين از آثار ميبدى محسوب شده است . 5 . شرح آداب البحث : متن از شمس الدّين محمّد بن اشرف حسينى سمرقندى ( متوفّى به سال 600 ) مشتمل بر سه فصل كه براى نجم الدّين عبد الرّحمن سمرقندى تأليف شده و مشهورترين و گويا قديم‌ترين اثر در اين فنّ است . عدّه‌اى آن را شرح كرده‌اند « 3 » ، قاضى نيز شرحى مزجى به عربى بر آن نوشته و در اثناى شرح از يكى از شارحان اين اثر ، به نام علاء الدّين ابى العلا محمّد بن احمد بهشتى فخر خراسانى ، ياد مىكند كه ظاهرا در گزارش خود به شرح وى نظر داشته است . در آغاز رساله گويد : « . . . و بعد يقول الفقير المعتصم بفضله الأبدى ، حسين بن معين الدّين الميبدى ، أصلح اللّه شأنهما و صانهما عمّا شانهما ، لما تكرّر التماس بعض الأصدقاء أن أشرح الرّسالة المشهورة فى آداب البحث للمولى الفاضل و الحكيم الكامل شمس الدّين السّمرقندى . . . » نسخ متعدّدى از شرح ميبدى موجود است ، از جمله نسخهء ش 429 مشكات در كتابخانهء مركزى دانشگاه « 4 » ، و نسخهء ش 1 / 559 ملك كه البتّه ناقص است . 6 . شرح حورائيّه : شرح اين رباعى ابو سعيد ابو الخير ( 357 - 440 ) است : حورا به نظارهء نگارم صف زد * رضوان ز تعجّب كف خود بر كف زد يك خال سيه بران رخان مطرف زد * ابدال ز بيم چنگ در مصحف زد از شروح ديگر آن شرح عبيد اللّه بن محمود چاچى ( متوفّى به سال 895 ) است كه در ايران و روسيه چاپ شده . « 5 » از شرح قاضى ميبدى كه به فارسى و در حدود دو صفحه است نسخه‌اى به شمارهء 24 / 1015 مشكات ، در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران وجود

--> ( 1 ) . منشآت ميبدى : 52 . ( 2 ) . تاريخ ادبيات ، صفا 5 : 298 . ( 3 ) . دايرة المعارف بزرگ اسلامى 1 : 159 - 160 . ( 4 ) . فهرست نسخ خطى كتابخانهء مركزى 3 : 59 . ( 5 ) . فهرست كتب خطّى اهدائى مشكات 2 : 433 .